Incognito Reeks #5

Bedorven Verhalen

Mark Hendriks

In 'Bedorven verhalen', alweer het vijfde album in de Incognito-reeks, lopen we twee verhalen tegen het lijf van Mark Hendriks, die bij de meeste Nederlandstalige stripliefhebbers ondertussen welbekend zal zijn van de wederwaardigheden van Tomoyo (zie andere recensies). Incognito brengt ons 'Poolvlees', één van Hendriks’ oudere verhalen waarvan hij ooit zelf 25 exemplaren uitbracht, en 'Lentestroom', een recent verhaal.

In de intro van 'Poolvlees' vraagt een kereltje in een eskimogemeenschap aan z’n moeder of hij buiten mag gaan spelen. Zij vindt dit goed zolang hij 'níet naar z’n tante gaat'. Daarmee is onmiddellijk de toon gezet. We maken kennis met een volkomen verziekte familiale situatie: de échte moeder van het kereltje is natuurlijk niet degene waarvan hij denkt dat het z’n moeder is, maar zijn tante, de zus van zijn vader, die overigens wél zijn echte vader is (vader en tante, broer en zus dus, zijn overigens, afgezien van het geslacht, look-a-likes). Anders uitgedrukt: de hoofdfiguur, i.e. het kereltje, is een gedegenereerd bastaardkind uit een incestueuze relatie van zijn vader. Kunt u nog volgen? Nee? Het wordt nog sterker als zijn tante - zijn biologische moeder! - hem, de kleine jongen dus, uitnodigt tot het spelen van 'een gek spelletje...' waarna blijkt dat ook het incestueuze overspel met haar broer, de vader van het jongetje dus, nog niet achter de rug is. Het jongetje heeft dan ook alle recht van spreken, wanneer hij in één van de laatste kaders filosofisch mijmert: 'Heb jij dat ook wel eens, dat je niet meer weet wie iedereen is, en wat iedereen doet en met wie?'

In 'Lentestroom' zien we een jongedame in het Oosten die haar vriendin, die luistert naar de naam van het verhaal, tracht te koppelen aan meneer Bergwolk. Akkoord, hij 'is een engerd, kwijlt, stinkt, en heeft het over dingen die [haar] allerminst boeien', dixit Lentestroom. Maar 'hij is zeer gerespecteerd, een hooggeplaatst persoon en zeer betrouwbaar', dixit haar vriendin (en dus wellicht ook rijk, dixit ondergetekende), alle reden dus om op zijn maandenlange avances in te gaan, vindt ze. Op de eerste liefdesnacht ziet de vriendin, in wiens huis het weerzinwekkende samengaan geschiedt, echter in dat er nog heel wat meer is dan bovengenoemde eigenschappen en grijpt hoogstpersoonlijk in.

Met 'Poolvlees' en 'Lentestroom' brengt Incognito ons twee typische Hendriks-verhalen. Men kan dus wel zeggen dat niet louter de toon gezet is, maar dat de 'Hendriks-toon' gezet is. Hendriks’ personages zijn geen helden of superschurken, maar mensen die slechts een voor hun begaanbare weg zoeken in dit niet zozeer kwaadaardige, maar wel onverschillige en moeilijke bestaan, al is die weg niet altijd conform de heersende normen, zoals in 'Poolvlees'.

Op die weg willen driften nog al eens de bovenhand krijgen, ambities en wensen worden zelden verwezenlijkt en men moet meer dan eens terugkomen op bepaalde keuzes. Door schijnbare overdrijvingen en buitensporigheden, zoals ook weer in deze twee verhalen, wordt Hendriks net zéér realistisch, wat ik wel eens hyperrealistisch pleeg te noemen. Want ervaren we niet allemaal het bestaan een beetje zo? Bovendien levert hij een prachtige illustratie van de onbewezen waarheid dat bij de mensheid de werkelijkheid steeds de stoutste gedachte overtreft.

Verder is het zeer boeiend dat Incognito hier een ouder verhaal zet naast één van de meest recente verhalen. Zo kunnen we vaststellen dat Hendriks’ thematiek doorheen de jaren vrijwel niet veranderd is, alleen dat het vroeger misschien allemaal nog net een tikkeltje brutaler was. De tante van het jongetje in 'Poolvlees' lijkt trouwens verdacht veel op 'tante' Tomoyo, wat reeds een vroege voorkeur verraadt voor deze slanke, scherpe, grote dame. Ook zijn tekenstijl heeft geen revolutionaire omwentelingen ondergaan. De lijnvoering is misschien iets strakker geworden, maar daar blijft het vrijwel bij.

Kortom, een perfecte inleiding op het werk van Hendriks, tekentechnisch maar ook en voornamelijk inhoudelijk, niet te dik en, óók belangrijk voor een eerste kennismaking, het blijft allemaal betaalbaar.

Koen van Rompaey

Ongebruikt omslagontwerp.