Incognito Reeks #14

WoordOp!

Albo Helm

De naam Albo Helm zal voor de stripleek niet erg bekend in de oren klinken, maar voor al wie met smallpress bezig is (de regelmatige bezoeker van StripSter bijvoorbeeld) des te meer. Helm is niet de man die zit te wachten op die ene voltreffer die hij na lang wroeten en scharrelen in de underground kan scoren bij een grote uitgeverij. Neen, hij heeft een groot hart én verstand voor nét al dat schitterends dat tot volle bloei komt in de weldadige lommer van dat vaak ten onrechte ‘onderwereld’ genoemde stripmilieu. Hij publiceert vermoedelijk vanuit die instelling ook liever in tijdschriften dan in albums, en is ongetwijfeld daarom niemand minder dan de voorzitter van NuKomix, die "groep stripmakers die wil laten zien dat de nieuwe Nederlandse [en ondertussen ook Vlaamse, nvdr] strip iets te vertellen heeft" (zie www.nukomix.nl), een organisatie die meer en meer bekendheid geniet en ondertussen namen herbergt als Maaike Hartjes, Marq van Broekhoven, en Lectrr, om maar 'een' Vlaming te noemen.

Wellicht ook vanuit die instelling is nu van zijn hand WoordOp! verschenen bij Incognito, misschien wel de meest toonaangevende uitgeverij in smallpress-land. In WoordOp! etaleert Helm zijn Nederlandse taalbeheersing in 48 vierletterwoorden verzinnebeeld in telkens vier plaatjes. Hij geeft daarbij onverwachte, en vaak meerzinnige wendingen aan woorden zoals ‘vier’, ‘kast’, en ‘stop’. Die meerzinnigheid levert een herleesbaar album, vol met humoristische doordenkertjes. Bij opener ‘vier’ lach je je te pletter in het laatste plaatje, maar als je de laatste traan wegveegt en de moeite neemt om even semantisch bij dit woord stil te staan, ben je al snel aan het filosoferen over het maken van distincties en beheersen van de realiteit van wiskundige concepten. Of je ziet er het opengaan van het doek van een toneelvoorstelling in. Of...nog zoveel andere dingen!

Het moet gezegd, niet alle woordspelletjes zijn even grappig. Zo is 'anti' een recyclage van een oeroude volksgrap, en dus helaas op het kleffe af herkauwd. Maar ja, misschien zoek ik gewoon te veel achter álle grappen. Een andere, kleine opmerking is de vraag waarom auteur en uitgever het niet in alfabetische volgorde hebben gezet (misschien kan Helm een persoonlijke Kramers op de markt brengen op zijn fin-de-carrière?). Maar ik wil mij niet schuldig maken aan mierenneukerij, dus u beschouwt die zin maar als geschrapt.

Het is ook leuk om te zien dat Incognito zijn grenzen blijft verleggen, en zich niet nestelt in de ondertussen grotere naamsbekendheid. Een leuk, beetje onverwachts album, maar let op: niet iederéén houdt van woordspelletjes en doordenkertjes.

Koen van Rompaey